>

26 Aralık 2012

29. Ve 30. Haftalar

Bugünlerde tarifi olmayan duygular yaşıyorum.  İyice ağırlaşmaya başlamış olsam da içimdeki mucizenin yani yavrumun da büyüdüğünü hissedebilmek beni acayip mutlu ediyor. Öyle sert yumruklamalar ve tekmeler yiyorum ki… Bazen çıkıverecek gibi geliyor. :) Dün akşam, eşim de hissetti. Hatta tahminlerde bile bulundu. ''Sanırım bu bir ayak… Yok yok bu bir el'' ne olduğunu bizde bilmiyoruz ama sağlıklı bir şekilde gelmesini ve yeni yılda dört kişilik bir aile olmayı dört gözle bekliyoruz.
Bebeğimiz için yavaş yavaş alışverişlerimize de başladık. Kızımdan kalan çıtçıtlı badileri kullanmayı düşünüyorum onun dışında gerekli gördüklerimi alıyorum. Öyle şirin tulumlar var ki onun içinde hayal ediyor ve seviyorum. Bu arada benim canım, ilk gözümün ağrısı kızım ise; ''annecim bunlar kardeşimin, bana küçük o giyecek diyor.''şimdilerde durumu kabul etti ama görünce ne olur bilemem ama kardeşine göre büyük olsa da netice de o da bir çocuk ve kıskanması da normal olacak…
Kısaca bizden haberler bu kadar diyebilirim. Dışarı da harika bir hava var. Benim güzel memleketim Antalya’nın en güzel yanı bu işte. Kızımı parka, oradan da evde faaliyet yapabilmek için alışverişe götüreceğim. Ne kadar ağırlaşmaya başlamış bir hamile olsam da evde minik bir kızım olduğunu unutmamam gerekiyor.  

Bu arada faaliyet konumuzu takip ettiğim bloglardan O bir Anne de gördüm. Bir aksilik olazsa fotoğraflayıp sizlerle de paylaşacağım…

7 yorum:

  1. Kızının böyle olgun olması, kardeşini sahiplenmesi ne güzel, maşallah diyeyim hep böyle sürsün;)

    YanıtlaSil
  2. Hamileliğin en güzel zamanları bence, minik şey içinizde kırpınır durur ve siz de iyiden iyiye sabırsızlaşırsınız ne güzel:)Küçük kızınızı öpüyorum:)

    YanıtlaSil
  3. canim benim masallah size... fotolari bekliyoruz sevgiler

    YanıtlaSil
  4. Canım ne güzel ya kendi hamileliğim geldi yazını okurken aklıma :)şimdi kimbilir nasıl keyiflidir ona alışveriş yapmak,kızının da gösterdiği olgun davranış çok güzel şimdi den ablalığı kabullenmiş:)Benim kızım da bu aralar takıldı anneciğim ben kardeş istiyorum diye:)

    YanıtlaSil
  5. Yorumlarınız için teşekkür ederim. Bazen hamileliğin getirdiği psikolojiyle canım sıkılıyor. Gereksiz takıntılarım oluyor ama burada içimi dökünce, yorumlar alınca mutlu oluyorum.

    Bizim minik ablaya gelince, Bebek gelince neler olacak önemli olan o sanki :))

    Allah isteyen herkese bu mucizeyi hissetmeyi nasip etsin

    YanıtlaSil
  6. bebeğinizi sağlıkla kucağınıza almanızı dilerim.
    ben size göre daha yolun başındayım.
    bilgi ve tecrübelerinizden blogunuz sayesinde yararlanacağım:)

    YanıtlaSil
  7. Canım Allah sağlıkla kucağına almayı nasşp etsin... yazını okurken hamilelik günlerime gittim ne güzel duygular dimi ama...

    YanıtlaSil